ताप पुनर्प्राप्ति प्रवाहन प्रणालीहरूले बाहिर जाने र भित्र आउने वायु प्रवाहहरू बीच ताप स्थानान्तरण गरेर आन्तरिक वायु गुणस्तर र ऊर्जा दक्षता सुधार गर्छन्। तर, यी प्रणालीहरू भित्र तापमान र आर्द्रतामा निरन्तर परिवर्तनले संक्षारण विकास गर्ने अवस्था सिर्जना गर्न सक्छ, विशेष गरी जब धातु घटकहरू संघनन, प्रदूषकहरू वा आक्रामक वातावरणसँग सम्पर्कमा हुन्छन्।
एचभीएसी निर्माताहरू, इन्जिनियरहरू र भवन संचालकहरूका लागि, क्षरणको जोखिमलाई बुझ्नु र उपयुक्त सुरक्षा विधिहरू छान्नु निकायको विश्वसनीयता बनाए राख्न र दीर्घकालीन रखरखाव आवश्यकताहरू घटाउन आवश्यक छ।
ताप पुनः प्राप्ति सँगैको भेन्टिलेसन प्रणालीले ताप विनिमय कोर मार्फत गर्म भित्री हावा र ताजा बाहिरी हावाबीच ताप विनिमय गर्न अनुमति दिन्छ। यस प्रक्रियाको समयमा, हावा प्रवाहहरू बीचको तापमान फरकले सतहहरू ओस बिन्दुमा पुग्दा नमी संघनन गर्न सक्छ।
संघनित नमीले धातु सतहहरूमा पातलो विद्युत्-अपघट्य पर्त बनाउँछ। जब यो धूल, प्रदूषकहरू वा रासायनिक अवशेषहरू जस्ता वातावरणमा उड्ने दूषकहरूसँग मिसाइन्छ, यो नमी क्षरण प्रतिक्रियाहरूलाई बढाउन सक्छ।
उच्च आर्द्रताको अवस्थामा काम गर्ने भेन्टिलेसन प्रणालीहरू भएका क्षेत्रहरूमा जोखिम बढी हुन्छ, जस्तै तटीय भवनहरू, औद्योगिक सुविधाहरू र आन्तरिक स्विमिङ पुलहरू। उपयुक्त सामग्री चयन र सुरक्षात्मक उपचार नभएमा, संक्षारणले डक्टवर्क, फास्टनरहरू र हिट एक्सचेन्जर घटकहरूलाई धीरे-धीरे प्रभावित गर्न सक्छ।
हिट रिकभरी भेन्टिलेसन (HRV) प्रणालीहरूको भित्र संक्षारणका लागि कतिपय कारकहरू जिम्मेवार छन्।
संघनन एउटा सामान्य कारण हो। बारम्बार हुने ओस र सुख्खा चक्रले धातु सतहमा नमी बस्न दिन्छ, जसले अक्सिडेसन र सतह क्षरणको सम्भावना बढाउँछ।
क्लोराइड संपर्क अर्को महत्त्वपूर्ण कारक हो। तटीय क्षेत्रहरू वा क्लोरिन-आधारित रसायनहरू भएका स्थानहरूमा, क्लोराइड आयनहरूले धातुमा रहेको सुरक्षात्मक अक्साइड तहलाई क्षति पुर्याउन सक्छन् र स्थानीय संक्षारणको जोखिम बढाउँछन्।
गैल्वेनिक करोजन भिन्न धातुहरू सँगै जोडिएको हुँदा पनि गर्मी र आर्द्रताको उपस्थितिमा हुन सक्छ। उदाहरणका लागि, स्टील, एल्युमिनियम, कपर वा ब्रासका घटकहरूको संयोजनले विद्युत-रासायनिक प्रतिक्रियाहरू सिर्जना गर्न सक्छ जसले कम प्रतिरोधी धातुहरूको करोजन बढाउँछ।
ताप पुनर्प्राप्ति सँगैको वेन्टिलेशन प्रणालीहरूमा प्रयोग गरिने माइल्ड स्टील घटकहरूका लागि करोजन रोकथाम चयन गर्दा संचालनका अवस्था, आर्द्रता स्तर र वातावरणीय अनुमतिको आधारमा गर्नुपर्छ।
दुई सामान्य रूपमा प्रयोग गरिने सुरक्षा विधिहरू हुन् हट-डिप गैल्वेनाइजिङ र एपोक्सी कोटिङ।
हट-डिप गैल्वेनाइजिङले स्टीललाई जिङ्क कोटिङ लगाएर सुरक्षा प्रदान गर्छ जसले बाधा सुरक्षा र बलिदानी सुरक्षा दुवै प्रदान गर्छ। यो एचभीएसी डक्टवर्क र धातु संरचनाहरूका लागि व्यापक रूपमा प्रयोग गरिन्छ किनकि यो धेरै आन्तरिक वातावरणहरूमा टिकाउ हुन्छ।
तर, ग्याल्वेनाइज्ड कोटिङहरूलाई क्लोराइडको सम्पर्क वा रासायनिक दूषण भएको अत्यधिक क्षरणकारी वातावरणमा अतिरिक्त सुरक्षाको आवश्यकता हुन सक्छ।
एपोक्सी कोटिङहरू स्टीललाई सघन बाधा पर्त बनाएर सुरक्षा प्रदान गर्छन् जसले धातुको सतह र क्षरणकारी पदार्थहरूबीचको सम्पर्क घटाउँछ। यी प्रायः बलियो रासायनिक प्रतिरोधको आवश्यकता भएका अनुप्रयोगहरूका लागि उपयुक्त हुन्छन्।
एपोक्सी कोटिङको प्रभावकारिता सतह तयारीमा धेरै निर्भर गर्दछ। कोटिङ लगाउनु अघि जंग, तेल र सतहमा भएका अशुद्धिहरू हटाउनु विश्वसनीय चिपकाउने क्षमता प्राप्त गर्नका लागि आवश्यक छ।
क्याथोडिक सुरक्षा सामान्यतया गाडिएका पाइपलाइनहरू र समुद्री संरचनाहरूमा प्रयोग गरिन्छ जहाँ निरन्तर विद्युत्-विश्लेष्य वातावरणले सुरक्षात्मक विद्युत् प्रवाहलाई सम्भव बनाउँछ।
तर, भेन्टिलेसन डक्टवर्क र HRV घटकहरू सामान्यतया उच्च-भूमि वातावरणमा काम गर्छन् जहाँ संघनन अनियमित हुन्छ। यसले कैथोडिक सुरक्षालाई प्रभावकारी रूपमा लागू गर्न गाह्रो बनाउँछ र सतह कोटिङ्को समाधानहरूको तुलनामा प्रायः अव्यावहारिक हुन्छ।
अधिकांश हिट रिकभरी भेन्टिलेसन अनुप्रयोगहरूका लागि, सुरक्षात्मक कोटिङ्हरू र करोजन-प्रतिरोधी सामग्रीहरू सामान्यतया अधिक उपयुक्त दृष्टिकोण हुन्।
सञ्चालन सुरु गर्नु अघि नै रोकथामात्मक सुरक्षा लागू गर्नाले HRV घटकहरूको स्थायित्वमा धेरै सुधार गर्न सकिन्छ।
यो प्रक्रिया सामान्यतया निम्न कुराहरू समावेश गर्छ:
तेल, धूलो, वेल्डिङ्को अवशेष र अन्य दूषकहरू हटाउने लागि सतह सफा गर्ने।
कोटिङ्को चिपकने क्षमता सुधार्ने लागि उचित सतह तयारी गर्ने।
वातावरणीय आवश्यकताहरूको आधारमा उपयुक्त सुरक्षात्मक कोटिङ्हरू लागू गर्ने।
कोटिङ्को स्थापना पछि निरीक्षण गर्ने जसले पूर्ण आवरण सुनिश्चित गर्छ र खुला धातुका क्षेत्रहरूको सम्भावना घटाउँछ।
आर्द्र वा क्षारीय वातावरणमा स्थापना गरिएका प्रणालीहरूको लागि, डिजाइन चरणमा उपयुक्त सामग्री र सुरक्षात्मक उपचारहरू छान्नुले पछिका अप्रत्याशित रखरखाव समस्याहरूबाट बच्न मद्दत गर्दछ।
ताप पुनर्प्राप्ति भेन्टिलेसन प्रणालीहरूको सेवा जीवन बढाउन नियमित निगरानी र रखरखाव महत्त्वपूर्ण छ।
आर्द्रता निगरानीले संघनन हुने सम्भावना भएको अवस्थाहरू पहिचान गर्न मद्दत गर्दछ। उचित वायु प्रवाह नियन्त्रण, ड्रेनेज प्रबन्धन र आन्तरिक घटकहरूको नियमित निरीक्षणले क्षरणको जोखिम घटाउँदछ।
जब क्षरणका लक्षणहरू देखिन्छन्, प्रारम्भिक मर्मत र कोटिङ्ग रखरखाव सामान्यतया गम्भीर क्षरण पछि क्षतिग्रस्त घटकहरू प्रतिस्थापन गर्न भन्दा कम लागत लाग्ने हुन्छ।
मुख्य कारणहरूमा संघनन, उच्च आद्रता, क्लोराइड संपर्क, र विभिन्न धातुहरूबीचको सम्पर्क समावेश छन्। यी कारकहरूले HRV प्रणालीभित्रका धातु घटकहरूको क्षरणलाई बढाउन सक्छन्।
संघननले धातुका सतहहरूमा आर्द्रताका फिल्महरू सिर्जना गर्छ। जब यी आर्द्रताका स्तरहरू प्रदूषकहरू वा रासायनिक पदार्थहरूसँग मिसिन्छन्, तब यसले ओक्सिडेशन र क्षरणलाई बढाउन सक्छ।
गरम-डुबाएको जङ्क र एपोक्सी लेपहरू सामान्यतया प्रयोग गरिने सुरक्षा विधिहरू हुन्। उत्तम विकल्प अपरेटिङ परिवेश, आद्रता अवस्था, र क्षरण संपर्कमा निर्भर गर्दछ।
क्याथोडिक सुरक्षा सामान्यतया HRV प्रणालीहरूका लागि प्रयोग गरिँदैन किनभने भेन्टिलेशन डक्टवर्कले प्रभावकारी सुरक्षाका लागि आवश्यक निरन्तर विद्युत्-विश्लेष्य अवस्था प्रदान गर्दैन।
क्षरण प्रतिरोधी सामग्री प्रयोग गरेर, सुरक्षात्मक लेपहरू लगाएर, आर्द्रता नियन्त्रण गरेर र नियमित निरीक्षण गरेर प्रणालीको टिकाउपन सुधार गर्न सकिन्छ।
ताजा समाचार